پیام روشن اسلامآباد به دهلینو:
۱. حمایت همهجانبه: پاکستان بار دیگر بر حمایت معنوی، سیاسی و دیپلماتیک خود از کشمیریها در تمام مجامع جهانی تأکید کرد.
۲. بازگشت به پیش از ۲۰۱۹: شرط اصلی مذاکره، لغو تغییرات قانون اساسی هند در سال ۲۰۱۹ است که خودمختاری کشمیر را سلب کرد.
۳. صلح مشروط: بدون حل پرونده کشمیر، خاورمیانه و جنوب آسیا رنگ ثبات واقعی را نخواهند دید.
چرا این روز مهم است؟
در چنین روزی در سال ۱۹۴۹، کمیسیون سازمان ملل رسماً تصویب کرد که آینده ایالت جامو و کشمیر باید از طریق یک همهپرسی آزاد و بیطرفانه مشخص شود؛ وعدهای که پس از ۷۷ سال هنوز روی کاغذ مانده است.
تحلیل کوتاه: تأکید دوباره رهبران پاکستان بر قطعنامههای قدیمی سازمان ملل در ابتدای سال ۲۰۲۶، نشاندهنده چند واقعیت است:
۱. دیپلماسی در بنبست: با توجه به مواضع سختگیرانه دولت مودی و تغییرات جمعیتی که هند در کشمیر ایجاد کرده، پاکستان سعی دارد با زنده نگه داشتن این مناسبتها، مانع از «عادیسازی» وضعیت فعلی در نگاه جامعه جهانی شود.
۲. پیوند امنیت و آب: تنشهای آبی اخیر بر سر رودخانه سند، ریشه در همین جغرافیا دارد. برای پاکستان، کشمیر نه تنها یک آرمان ملی، بلکه شاهرگ حیاتی (منبع آب) است.
۳. پاسخ به فشارهای داخلی: در حالی که دولت با چالشهای داخلی (اعتراضات PTI و حملات تروریستی در KP) دست و پنجه نرم میکند، مسئله کشمیر تنها موضوعی است که میتواند تمام جناحهای سیاسی (از زرداری تا شریف و حتی اپوزیسیون) را بر سر یک «روایت واحد ملی» متحد کند.
