اهمیت خویشتنداری و لحن معتدل در نقد سیاسی بر کسی پوشیده نیست، اما متأسفانه، فضای سیاسی پاکستان از این اصل فاصله گرفته و اکنون تندرویها از مرز گفتگوی سیاستمداران فراتر رفته و به نهادهای امنیتی نیز سرایت کرده است. این چرخه باطل، با کنفرانس خبری اخیر روابط عمومی ارتش (ISPR)، به اوج خود رسید و ناامیدی عمیقی را به همراه داشت.
رئیس ISPR، با عباراتی شدید و بیسابقه، بدون اشاره مستقیم، عمران خان را هدف قرار داد و او را “بیمار روانی” و “تهدید امنیت ملی” معرفی کرد. همچنین حزب PTI متهم به تبانی با هند و شبهنظامیان TTP شد. جالب آنکه مقامات دولتی غیرنظامی، بلافاصله از این اظهارات تند حمایت کردند.
تاریخ پاکستان مملو از مواردی است که قدرتمندان نظامی، به جای حل اختلاف سیاسی، میهنپرستی رهبران مردمی (همچون فاطمه جناح در گذشته) را زیر سؤال بردهاند. اگرچه سیاستمداران نیز همیشه از زبان تند علیه یکدیگر استفاده کردهاند، اما مقاله هشدار میدهد که این چرخه مسمومیت کلامی باید متوقف شود. در شرایط حساس کنونی که کشور با چالشهای بزرگی چون تروریسم و تنشهای مرزی مواجه است، نمایندگان نهادهای ملی باید در چارچوب قانون اساسی باقی بمانند. نباید مخالفان را «دشمن دولت» نامید.
جمعبندی:
حزب PTI، علیرغم تمام اشتباهاتش، همچنان از حمایت مردمی قابل توجهی برخوردار است و انتقاد از این حزب نباید تا حدی پیش برود که آن را با تمایلات ضد دولتی یکی بدانند.
