تقریباً سه سال پس از تأسیس صندوق FRLD در COP27، این سازوکار که قرار بود برای واکنش سریع ایجاد شود، حتی یک دلار کمک هم به کشورهای آسیب‌دیده نرسانده است.

 وضعیت بحرانی صندوق:

تعهد در برابر نقدینگی: فقط حدود ۳۰۰ میلیون دلار از ۷۰۰ میلیون دلار تعهد شده، در دسترس است.

سهم ناچیز پاکستان: پاکستان با وجود خسارت‌های میلیاردی ناشی از سیل‌ها و خشکسالی‌های مکرر، هنوز هیچ مبلغی دریافت نکرده است.

رقابت بر سر مبلغ اندک: با سهمیه‌بندی شدن نیمی از مبلغ موجود برای کشورهای جزیره‌ای، پاکستان و سایر کشورها باید برای سهمی از ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون دلار رقابت کنند که در برابر حجم خسارات، ناچیز است.

 انتقاد شدید از بوروکراسی:

ناکارآمدی: گروه‌های جامعه مدنی ساختار صندوق را «کند، بوروکراتیک و نامناسب برای هدف مورد نظر» دانسته‌اند.

نقض مأموریت: چرخه پروژه‌های چندماهه صندوق، مأموریت اصلی آن (ارائه کمک ظرف ۲۴ تا ۴۸ ساعت) را نقض کرده است.

دوگانگی شمال-جنوب: کشورهای ثروتمند (شمال جهانی) همچنان با تأکید بر چارچوب‌های سخت‌گیرانه، بار مسئولیت خود را به دوش اقتصادهای در حال توسعه می‌اندازند.

 برنامه پاکستان در COP30:

با وجود بدبینی، پاکستان قصد دارد در اجلاس COP30 در بلم، طرح‌هایی به ارزش ۲۰ میلیون دلار به هیئت مدیره FRLD ارائه کند.

وزیر اقلیم پاکستان تأکید کرد، این بی‌عملی، دورویی آشکاری است؛ زیرا تأمین مالی خسارات اقلیمی یک تعهد قانونی است، نه یک اقدام خیرخواهانه.