در پی اتهام ارتش به عمران خان مبنی بر «تهدید امنیت ملی»، عقیل ملک، وزیر مشاور در امور دادگستری و قانون (از حزب PML-N)، اعلام کرد که «پروژهٔ PTI» نه تنها به نفع پاکستان نبود، بلکه هدف آن «تخریب کشور» بود.

 اتهامات دولت علیه PTI

وزیر ملک، در نقد عملکرد PTI، نکات زیر را مطرح کرد:

کمپین ضد کشور: PTI در زمان قدرت، اقداماتی چون نامه نوشتن به IMF و لابی‌گری نزد سیاستمداران آمریکایی را انجام داد.

تفاوت با PML-N: ملک گفت حزب PML-N هرگز بر سر حاکمیت و امنیت ملی مصالحه نکرده و تفاوت زیادی بین سیاست‌های دو حزب وجود دارد.

تناقض عمران خان: وی به تناقض در سخنان عمران خان اشاره کرد که قبلاً فرمانده ارتش را «پدر ملت» می‌خواند، اما اکنون علیه رهبران نظامی موضع می‌گیرد.

  پاسخ کوبندهٔ PTI و موضوع امنیت ملی

امیر دوگر، سخنگوی PTI در مجلس ملی، با لحنی تند به این اتهامات پاسخ داد:

زیر سؤال بردن مشروعیت منتقدان: دوگر، وزیر اطلاعات (عطاء تارار) را «سیاستمدار فرم ۴۷» خواند و گفت فردی با ۱۶ هزار رأی نمی‌تواند به رهبر قانونی کشور درس دهد.

سابقهٔ هدف قرار دادن رهبران: وی با ذکر مثال‌هایی تاریخی (مانند متهم شدن فاطمه جناح به «خطر امنیتی»)، گفت که محبوب‌ترین رهبران کشور همواره هدف قرار گرفته‌اند.

غیرقابل توقف بودن: دوگر تأکید کرد که «هیچ قدرتی نمی‌تواند عمران خان را متوقف کند،» زیرا ایده‌ها هرگز نمی‌میرند.

 حساب‌های اجتماعی عمران خان در کنترل حزب نیست

پیام‌های زندان: PTI تأیید کرد که حساب‌های اجتماعی عمران خان تحت کنترل مستقیم حزب یا خود او نیست. پیام‌های او در زندان ابتدا روی کاغذ نوشته شده، سپس به خارج از کشور فرستاده و مستقیماً توییت می‌شوند.