این معاملات، شامل انتقال سهم مدیریتی، کنترل عملیاتی یا قراردادهای اجاره بلندمدت در بخشهای حیاتی پاکستان به شرکتهای عمدتاً مرتبط با دولت امارات متحده عربی (UAE) است:
بنادر و زیرساختهای لجستیک
۱. بندر کراچی (East Wharf):
نهاد خریدار: AD Ports Group (امارات).
نوع معامله: اجاره بلندمدت عملیاتی (۵۰ ساله) و کنترل ترمینال.
۲. بندر قاسم (Port Qasim):
نهاد خریدار: DP World (امارات).
نوع معامله: کنترل عمده عملیات ترمینال و توافق برای توسعه منطقه اقتصادی جدید.
پایانههای اصلی بنادر:
نهادهای خریدار: AD Ports Group و DP World (امارات).
نوع معامله: کنترل گسترده و نفوذ عملیاتی بر پایانههای تجاری و زیرساختهای مرتبط.
فرودگاهها (زیرساخت حمل و نقل هوایی)
۳. فرودگاه بینالمللی اسلامآباد:
نهادهای درگیر: اپراتورهای مرتبط با امارات/قطر (مذاکرات دولت به دولت).
نوع معامله: انتقال عملیاتی و مدیریت بلندمدت (مذاکرات گزارش شده در اواخر ۲۰۲۵).
۴. فرودگاههای کراچی و لاهور:
نهادهای درگیر: نهادهای مرتبط با قطر/امارات (مذاکرات گزارش شده).
نوع معامله: مذاکره برای کنترل عملیاتی و مدیریتی.
مخابرات، معادن و بانکداری
۵. شرکت مخابرات پاکستان (PTCL):
نهاد خریدار: اتصالات/e& (امارات).
نوع معامله: خرید ۲۶٪ سهام به همراه کنترل مدیریتی در سال ۲۰۰۵ (با وجود اختلاف طولانی بر سر پرداخت ۸۰۰ میلیون دلار باقیمانده).
۶. مجوزهای اکتشاف معادن (چاغی/بلوچستان):
نهاد خریدار: International Holding Company (IHC) (امارات/ابوظبی).
نوع معامله: مشارکت انتفاعی (JV) با سهم ۵۰٪ + ۱ سهم کنترلی (فوریه ۲۰۲۵).
۷. اولین بانک زنان (First Women Bank):
نهاد خریدار: IHC (امارات/ابوظبی).
نوع معامله: تصاحب سهم اکثریت (۸۲.۶۴٪) سهام مدیریتی (اکتبر ۲۰۲۵).
بسیاری از این معاملات با کنگلومراهای مرتبط با دولت امارات (مانند IHC، AD Ports، DP World) انجام شده و نشاندهنده یک گرایش استراتژیک در سیاست اقتصادی پاکستان است.
