اظهارات در شورای امنیت سازمان ملل
محور سخنان: عاصم افتخار احمد، نماینده دائم پاکستان در سازمان ملل، هنگام سخنرانی در شورای امنیت سازمان ملل (UNSC)، درباره «تجهیز عمدی منابع طبیعی مشترک به سلاح» هشدار داد و تعلیق IWT را به عنوان مثال ذکر کرد.
تهدید جهانی: وی هشدار داد که این اقدام «باید مایه نگرانی جدی برای هر عضو این شورا و برای جامعه بینالمللی به عنوان یک کل باشد».
نقض معاهده: سفیر پاکستان تأکید کرد که تصمیم غیرقانونی و یکجانبه هند برای تعلیق این چارچوب، «ماهیت و روح این معاهده را تضعیف میکند، اکوسیستمها را تهدید میکند، تبادل دادهها را مختل میسازد و زندگی میلیونها نفری را که برای امنیت غذایی و انرژی به سیستم آبهای سند وابسته هستند، به خطر میاندازد».
وی افزود: «چنین اقداماتی نه تنها به یک کشور آسیب میزند… بلکه اعتماد به قوانین بینالمللی آب را تضعیف کرده و سابقه و الگویی برای اجبار مبتنی بر منابع در جاهای دیگر ایجاد میکند».
معاهده و اختلافات حقوقی
تاریخچه IWT: معاهده IWT که در سال ۱۹۶۰ امضا شد، سه رودخانه غربی را به پاکستان و سه رودخانه شرقی را به هند اختصاص داد. این معاهده بیش از شش دهه به عنوان «الگویی برای همکاری» در به اشتراکگذاری آب، حتی در زمان جنگ، مطرح بوده است.
نقض توسط هند: پاکستان همواره بر این موضع بوده است که «هیچ مادهای از IWT اجازه تعلیق یا اصلاح یکجانبه را نمیدهد».
رأی دادگاه: در سال ۲۰۲۳، پاکستان پروندهای را در دیوان دائمی داوری (PCA) در لاهه علیه طرحهای برقآبی هند روی رودخانههای واگذار شده به پاکستان ثبت کرد. در ژوئن، PCA اعلام کرد که هند نمیتواند بهصورت یکجانبه معاهده را تعلیق کند، و در رأی ماه آگوست، حکم داد که هند باید طراحی پروژههای خود را «بهشدت» مطابق با مشخصات مندرج در معاهده انجام دهد و بهطور کلی باید آب رودخانههای غربی را برای «استفاده نامحدود» پاکستان جاری نگه دارد.
ارتباط محیط زیست و امنیت
سفیر احمد همچنین بر رابطه ساختاری بین محیط زیست و امنیت تأکید کرد و خواستار حرکت به سمت صلحسازی پیشگیرانه و پایدار شد.
او هشدار داد که «تخریب محیط زیست در درگیریها صرفاً یک خسارت جانبی نیست، بلکه کاتالیزوری برای بیثباتی است».
وی از شورای امنیت سازمان ملل خواست تا «مسئولیت منشور خود را برای رسیدگی به تهدیدهای صلح و امنیت بینالمللی در همان ابتدای شکلگیری انجام دهد».
