حکایت ملک خداداد

۱۹۱۳

مبارزات سیاسی محمدعلی جناح برای احقاق حقوق مسلمانان شبه‌قاره آغاز شد. این رویداد نقطه شروع یک کارزار طولانی برای خودمختاری و تعیین سرنوشت مسلمانان بود.

۱۹۴۶

کشتارهای گسترده و رنج عظیم این دوره، که اوج دهه‌ها درگیری بود، تجزیه شبه‌قاره را به یک تراژدی اجتناب‌ناپذیر تبدیل کرد. این حوادث غم‌انگیز، عمق اختلافات را آشکار ساخت و راه را برای پذیرش نهایی استقلال پاکستان هموار نمود.

۱۳۲۵ (۱۹۴۶ م) - کشتارهای گسترده و تراژدی تجزیه شبه‌قاره

کشتارهای گسترده و رنج عظیم این دوره تجزیه شبه‌قاره را به یک تراژدی اجتناب‌ناپذیر تبدیل کرد و راه را برای پذیرش نهایی استقلال پاکستان هموار نمود.

۱۴ اوت ۱۹۴۷

پاکستان به طور رسمی استقلال خود را اعلام کرد. این رویداد با «بزرگ‌ترین مهاجرت تاریخ» همراه بود که در جریان آن میلیون‌ها نفر آواره شدند و خشونت‌های گسترده‌ای رخ داد. تصمیمات لرد مونت‌باتن و خط مرزی «رادکلیف»، که توسط یک وکیل انگلیسی تنها در ظرف پنج هفته ترسیم شد، مناقشات پایداری را بر سر مناطق کشمیر، پنجاب و بنگال ایجاد کرد که آثار آن تا به امروز باقی است.

۱۳۲۶ (۱۹۴۷ م) - تصمیمات لرد مونت‌باتن و خط مرزی رادکلیف

تصمیمات لرد مونت‌باتن و خط مرزی «رادکلیف»، که توسط یک وکیل انگلیسی تنها در ظرف پنج هفته ترسیم شد، مناقشات پایداری را بر سر مناطق کشمیر، پنجاب و بنگال ایجاد کرد.

۱۱ سپتامبر ۱۹۴۸

محمدعلی جناح، بنیان‌گذار پاکستان و ملقب به «قائد اعظم»، تنها کمی بیش از یک سال پس از استقلال درگذشت. فقدان او یک ضربه سیاسی و عاطفی بزرگ به ملت نوپا بود و کشور را از رهبری کاریزماتیک خود محروم کرد.

۱۶ اکتبر ۱۹۵۱

لیاقت علی خان، اولین نخست‌وزیر پاکستان، در راولپندی در شرایطی مرموز ترور شد. مرگ او به عنوان یک ضربه سیاسی سنگین، کشور را وارد دوره‌ای از بی‌ثباتی عمیق سیاسی کرد.

۱۹۵۳

اعتراضات گسترده مردمی و مذهبی منجر به برکناری ظفرالله خان، وزیر امور خارجه، شد. این رویداد به عنوان اولین نمونه تأثیر مستقیم جنبش‌های سیاسی-مذهبی بر تصمیمات دولت در تاریخ پاکستان ثبت شد.

۱۹۵۶

اولین قانون اساسی پاکستان تصویب شد و اسکندر میرزا به عنوان نخستین رئیس‌جمهور کشور منصوب گردید. این یک گام اساسی برای ایجاد ساختار رسمی دولتی بود.

۱۹۵۸

ژنرال ایوب خان طی یک کودتای نظامی، دولت اسکندر میرزا را سرنگون کرد. این رویداد به اولین تجربه دموکراتیک پاکستان پایان داد و سرآغاز دوره‌ای طولانی از نفوذ ارتش در سیاست کشور شد.

۱۹۶۲

دومین قانون اساسی پاکستان تحت نظر حکومت نظامی ایوب خان به تصویب رسید.

۱۹۶۵

جنگ با هند درگرفت. بر اساس متن منبع، نیروهای پاکستانی نه تنها حمله هند را دفع کردند، بلکه بخش‌هایی از خاک هند را نیز به تصرف خود درآوردند. این موفقیت نظامی محبوبیت ایوب خان را در داخل کشور به شدت افزایش داد.

۱۹۶۵

انتخاباتی جنجالی برگزار شد که در آن ایوب خان بر فاطمه جناح، خواهر بنیان‌گذار پاکستان، پیروز شد. این پیروزی با اتهامات گسترده تقلب همراه بود و منجر به کاهش شدید حمایت عمومی از او شد.

۱۹۶۹

در پی اعتراضات شدید و گسترده مردمی، ایوب خان قدرت را به ژنرال یحیی خان، فرمانده ارتش، واگذار کرد.

۱۹۷۱

«سقوط داکا» و استقلال بنگلادش رخ داد. عوامل کلیدی ذکر شده در منبع عبارتند از: فاصله جغرافیایی عظیم بین پاکستان شرقی و غربی، تفاوت‌های فرهنگی و زبانی، بی‌توجهی سیاسی به بخش شرقی، و ربوده شدن یک هواپیمای هندی که به قطع پشتیبانی هوایی از نیروه

۱۶ دسامبر ۱۹۷۱

سقوط داکا به طور رسمی اتفاق افتاد. این رویداد به عنوان یک ضربه روحی عمیق ملی و بزرگ‌ترین شکست سیاسی در تاریخ کشور توصیف شده است که به از دست رفتن نیمی از خاک پاکستان انجامید.

۱۹۷۱ (پس از جنگ)

ذوالفقار علی بوتو به قدرت رسید. دولت او با کمک دکتر عبدالقدیر خان، برنامه هسته‌ای پاکستان را به طور چشمگیری پیش برد.

۵ ژوئیه ۱۹۷۷

ژنرال ضیاءالحق طی یک کودتای نظامی، دولت ذوالفقار علی بوتو را سرنگون کرد.

آوریل ۱۹۷۹

ذوالفقار علی بوتو در دوران حکومت ژنرال ضیاءالحق اعدام شد.

۱۹۷۹

ژنرال ضیاءالحق اولین رهبر جهان بود که انقلاب اسلامی ایران را به رسمیت شناخت.

۱۷ اوت ۱۹۸۸

ژنرال ضیاءالحق در یک سانحه هوایی کشته شد.

۱۹۸۸

بی‌نظیر بوتو به عنوان اولین نخست‌وزیر زن در جهان اسلام انتخاب شد. دولت او تنها پس از ۲۰ ماه به اتهام فساد برکنار گردید.

۲۸ مه ۱۹۹۸

پاکستان در پاسخ به آزمایش‌های هسته‌ای هند، آزمایش‌های هسته‌ای موفقی انجام داد. این لحظه‌ای سرنوشت‌ساز بود که پاکستان را به عنوان اولین و تنها کشور اسلامی مجهز به سلاح هسته‌ای تثبیت کرد.

۱۹۹۹

ژنرال پرویز مشرف در یک کودتای نظامی، دولت نواز شریف را سرنگون کرد.

۲۰۰۱ به بعد

با تصمیم پرویز مشرف برای همکاری با ایالات متحده در جنگ علیه تروریسم، «سال‌های سیاه» برای پاکستان آغاز شد. این همکاری به افزایش شدید خشونت و تروریسم داخلی در سراسر کشور منجر گردید.

۲۰۰۸

حکومت مشرف به پایان رسید و یک دولت غیرنظامی به رهبری حزب مردم پاکستان (PPP) روی کار آمد. این دوره شاهد اوج حملات تروریستی بود که هزینه‌های انسانی و اقتصادی هنگفتی بر کشور تحمیل کرد.

۲۰۱۴

ارتش پاکستان عملیات نظامی گسترده‌ای را با نام «ضرب عضب» (Zarb-e-Azb) علیه تروریست‌ها آغاز کرد. این عملیات نقطه عطفی در استراتژی مقابله با شبه‌نظامیان در کشور بود.

۱۶ دسامبر ۲۰۱۴

در یک حمله تروریستی وحشیانه به مدرسه دولتی ارتش در پیشاور، ۱۴۴ کودک و معلم به شهادت رسیدند. این فاجعه ملی، عزم عمومی و نظامی برای مبارزه قاطع با افراط‌گرایی را بیش از پیش تقویت کرد.

فوریه ۲۰۱۷

عملیات سراسری دیگری با نام «ردالفساد» (Radd-ul-Fasaad) برای از بین بردن تهدیدات تروریستی باقی‌مانده در سراسر کشور آغاز شد.

۲۰۱۴

۲۰۱۹: در نتیجه این عملیات‌های نظامی، خسارات ناشی از تروریسم به طور چشمگیری کاهش یافت و امنیت نسبی در کشور به سطوح پیش از تهاجم آمریکا به منطقه بازگشت.