برداشت‌ها از رهبری در پاکستان

13

14 اوت 1947: استقلال پاکستان و هند جشن گرفته می‌شود. "آقا محمد یحیی خان" به عنوان ارشدترین افسر پاکستانی در جشن باشگاه کویته سخنرانی می‌کند.

11 سپتامبر 1948

"محمد علی جناح"، بنیانگذار پاکستان، درگذشت. "خواجه ناظم الدین" به عنوان فرماندار کل و "لیاقت علی خان" به عنوان نخست‌وزیر جانشین او می‌شوند.

1950 (تابستان)

"لیاقت علی خان" به "جمشید مارکر" پیشنهاد می‌دهد که به خدمات خارجی پاکستان بپیوندد، اما "مارکر" به دلیل تعهدات خانوادگی این پیشنهاد را نمی‌پذیرد.

1951

"لیاقت علی خان" در یک سخنرانی عمومی در راولپندی ترور می‌شود. "غلام محمد" به عنوان فرماندار کل و "خواجه ناظم الدین" به عنوان نخست‌وزیر منصوب می‌شوند.

1953 (17 آوریل)

"غلام محمد" از ماده 10 قانون اساسی موقت استفاده کرده و نخست‌وزیر "خواجه ناظم الدین" را برکنار می‌کند. این اقدام به عنوان اولین کودتا در تاریخ پاکستان تلقی می‌شود.

1955 (اوت)

"اسکندر میرزا" فرماندار کل پاکستان می‌شود.

1956 (فوریه)

پاکستان جمهوری می‌شود و "اسکندر میرزا" اولین رئیس جمهور پاکستان می‌گردد.

1956

"حسین شهید سهروردی" پس از رسیدن به مقام نخست‌وزیری، روابط دوستانه بین پاکستان و جمهوری خلق چین را برقرار می‌کند و هیئتی بزرگ را به پکن می‌برد.

1958 (7 اکتبر)

رئیس جمهور "اسکندر میرزا" قانون اساسی را لغو و حکومت نظامی اعلام می‌کند. "ذوالفقار علی بوتو" به عنوان وزیر بازرگانی وارد کابینه می‌شود و "ایوب خان" به عنوان رئیس حکومت نظامی منصوب می‌گردد.

1958 (27 اکتبر)

"ایوب خان" در یک اقدام صلح‌آمیز اما دراماتیک، "اسکندر میرزا" را از قدرت برکنار کرده و او را به لندن تبعید می‌کند. "ایوب خان" رئیس جمهور پاکستان می‌شود.

1964 (اکتبر)

"جمشید مارکر" با "ایوب خان" دیدار کرده و انتصابش به عنوان کمیسر عالی پاکستان در غنا تایید می‌شود.

1965

جنگ هند و پاکستان رخ می‌دهد.

1966

"ایوب خان" و "لال بهادر شاستری" (نخست‌وزیر هند) پیمان صلح تاشکند را امضا می‌کنند. "ذوالفقار علی بوتو" پس از این پیمان به شدت به "ایوب خان" حمله می‌کند.

1967

"ذوالفقار علی بوتو" حزب مردم پاکستان (PPP) را تاسیس می‌کند.

1968

"ایوب خان" دچار حمله قلبی شده و برای درمان به تگزاس می‌رود، که به کاهش اعتماد به نفس و قدرت او می‌انجامد.

1969

"ایوب خان" که "زلفی علی بوتو" و "شیخ مجیب‌الرحمان" رهبران مخالف وی بودند، قدرت حکومت نظامی خود را به "ژنرال یحیی خان" واگذار می‌کند. "یحیی خان" قانون اساسی را لغو و حکومت نظامی اعلام می‌کند.

1969 (اوت)

"یحیی خان" و "نیکسون" در خانه فرمانداری لاهور دیدار می‌کنند و برنامه‌ریزی برای نزدیکی آمریکا و چین آغاز می‌شود.

1969 (پاییز)

"جمشید مارکر" با "یحیی خان" دیدار می‌کند و "یحیی خان" از قصد خود برای بازدید از مسکو خبر می‌دهد.

1970 (ژوئن)

"یحیی خان" از اتحاد جماهیر شوروی بازدید می‌کند و در مورد کارخانه فولاد و دیگر مسائل اقتصادی به توافقات مهمی دست می‌یابد. او از طرح "یوری و. گانکوفسکی" برای از سرگیری تامین تسلیحات شوروی چشم‌پوشی می‌کند.

1971

"یحیی خان" انتخابات آزاد و عادلانه را برگزار می‌کند. حزب عوامی (موجیب) و حزب مردم پاکستان (بوتو) پیروزی‌های قاطعی به دست می‌آورند که به بحران سیاسی می‌انجامد.

1971 (دسامبر)

پاکستان در جنگ هند و پاکستان شکست می‌خورد و بنگلادش به وجود می‌آید. "یحیی خان" استعفا می‌دهد و "ذوالفقار علی بوتو" به عنوان رئیس جمهور و اولین رئیس حکومت نظامی غیرنظامی به قدرت می‌رسد.

1972 (اوایل)

"ذوالفقار علی بوتو" در یک نشست محرمانه در مولتان با دانشمندان هسته‌ای پاکستان دیدار می‌کند و بر اهمیت دستیابی به قابلیت هسته‌ای برای امنیت کشور تاکید می‌کند.

1972 (ژوئیه)

"ذوالفقار علی بوتو" توافقنامه سیملا را با هند امضا می‌کند که منجر به بازپس‌گیری اراضی اشغالی و بازگشت اسیران جنگی می‌شود.

1972 (28 فوریه)

"نیکسون" از چین بازدید می‌کند و توافقنامه شانگهای را امضا می‌کند.

1973

قانون اساسی جدید پاکستان تصویب می‌شود که قدرت را به نخست‌وزیر منتقل می‌کند و "بوتو" این سمت را بر عهده می‌گیرد.

1974

"ذوالفقار علی بوتو" کنفرانس اسلامی لاهور (اجلاس لاهور) را میزبانی می‌کند و به رسمیت شناختن بنگلادش را با موفقیت مدیریت می‌کند.

1974

"ذوالفقار علی بوتو" قانون پارلمانی را تصویب می‌کند که احمدی‌ها/قادیانی‌ها را یک اقلیت اعلام می‌کند.

1974 (1 اکتبر)

"احمد رضا قصوری" علیه "ذوالفقار علی بوتو" به اتهام قتل شکایت می‌کند.

1976

نیروی امنیت فدرال (FSF) "بوتو" به 18000 نفر مجهز به سلاح‌های خودکار، نارنجک و پرتابگر موشک می‌رسد.

1977

"ذوالفقار علی بوتو" انتخابات عمومی را برگزار می‌کند که به شدت تقلب‌آمیز بود و منجر به اعتراضات گسترده عمومی می‌شود.

1977 (4 ژوئیه)

"ژنرال محمد ضیاءالحق" کودتا می‌کند و "ذوالفقار علی بوتو" و سایر رهبران سیاسی بازداشت می‌شوند. ضیاءالحق حکومت نظامی اعلام می‌کند.

1977 (نوامبر)

دیوان عالی کشور، حکومت نظامی "ضیاءالحق" را با استناد به "دکترین ضرورت" توجیه می‌کند.

1978 (19 مارس)

دادگاه عالی لاهور "ذوالفقار علی بوتو" را "مجرم اصلی" اعلام و حکم اعدام او را صادر می‌کند.

1978 (1 اکتبر)

"ضیاءالحق" در مصاحبه‌ای با "گاوین یانگ" از آبزرور لندن می‌گوید که اگر دیوان عالی "بوتو" را بی‌گناه بداند، او را آزاد می‌کند و اگر حکم اعدام بدهد، او را به دار می‌آویزد.

1979 (4 ژانویه)

"دایانا مارکر" (همسر جمشید مارکر) بر اثر سرطان درگذشت.

1979 (4 آوریل)

"ذوالفقار علی بوتو" در زندان راولپندی اعدام می‌شود.

1979 (دسامبر)

حمله شوروی به افغانستان رخ می‌دهد که موقعیت پاکستان را از یک "کشور طرد شده" به یک "قهرمان" بین‌المللی تغییر می‌دهد.

1985 (دسامبر)

حکومت نظامی در پاکستان بالاخره لغو می‌شود و "محمد خان جونیجو" به عنوان نخست‌وزیر منصوب می‌گردد.

1986

"بی نظیر بوتو" پس از تبعید به پاکستان بازمی‌گردد و با استقبال گسترده مردمی مواجه می‌شود.

1986

1987: "عملیات براس‌تکس" هند منجر به تنش‌های نظامی با پاکستان می‌شود که "ضیاءالحق" با دیپلماسی آن را مدیریت می‌کند.

1988 (10 آوریل)

توافقنامه ژنو در مورد خروج نیروهای شوروی از افغانستان امضا می‌شود.

1988 (19 مه)

"ضیاءالحق" با استفاده از "گزینه هسته‌ای" سیاسی خود، نخست‌وزیر "جونیجو" و مجلس را منحل می‌کند.

1988 (16 نوامبر)

انتخابات عمومی در پاکستان برگزار می‌شود و "بی نظیر بوتو" و حزب مردم پاکستان به پیروزی می‌رسند.

1988 (1 دسامبر)

"بی نظیر بوتو" به عنوان نخست‌وزیر پاکستان سوگند یاد می‌کند. "غلام اسحاق خان" رئیس جمهور پاکستان می‌شود.

1988 (17 اوت)

هواپیمای "ژنرال ضیاءالحق" در بیابان باهاوالپور سقوط می‌کند و او و سفیر آمریکا "آرنولد رافل" کشته می‌شوند. "غلام اسحاق خان" رئیس جمهور پاکستان می‌شود.

1989 (ژوئیه)

"بی نظیر بوتو" از واشنگتن دی‌سی بازدید می‌کند و در کنگره آمریکا سخنرانی می‌کند.

1990

"نواز شریف" به عنوان نخست‌وزیر پاکستان منصوب می‌شود.

1991 (اوت)

"ژنرال آصف نواز" جایگزین "ژنرال اسلم بیگ" به عنوان رئیس ارتش می‌شود.

1992 (ژوئیه)

"نواز شریف" هیئت پاکستانی را در کنفرانس سازمان ملل در مورد محیط زیست و توسعه (UNCTAD) در ریو دو ژانیرو رهبری می‌کند.

1993 (ژانویه)

"ژنرال آصف نواز" بر اثر حمله قلبی درگذشت و "ژنرال عبدالوحید کاکر" جایگزین او می‌شود.

1993 (آوریل)

"غلام اسحاق خان" با استفاده از اختیارات ماده 8، "نواز شریف" را برکنار می‌کند.

1993 (ژوئیه)

"ژنرال وحید کاکر" توافقی را میانجیگری می‌کند که بر اساس آن "غلام اسحاق خان" و "نواز شریف" هر دو استعفا می‌دهند و یک دولت موقت بی‌طرف برای برگزاری انتخابات تشکیل می‌شود. "معین‌الدین قریشی" به عنوان نخست‌وزیر موقت منصوب می‌شود.

1993 (اکتبر)

"معین قریشی" انتخابات آزاد و عادلانه را برگزار می‌کند که به پیروزی حزب مردم پاکستان می‌انجامد.

1993 (اکتبر)

"بی نظیر بوتو" برای بار دوم نخست‌وزیر می‌شود.

1993

"محمد خان جونیجو" بر اثر سرطان درگذشت.

1994

"ژنرال پرویز مشرف" کنفرانس صلح سازمان ملل را در ستاد کل ارتش (GHQ) در راولپندی سازماندهی می‌کند. "جمشید مارکر" در این کنفرانس شرکت می‌کند.

1996 (ژانویه)

"ژنرال جهانگیر کرامت" جایگزین "ژنرال عبدالوحید کاکر" به عنوان رئیس ارتش می‌شود.

1996

"مرتضی بوتو" (برادر بی نظیر بوتو) درگذشت.

1997 (اوایل دسامبر)

"نواز شریف" برای بار دوم با اکثریت قاطع آرا، نخست‌وزیر می‌شود.

1998

"نواز شریف" به سمت رئیس ارتش "ژنرال پرویز مشرف" را منصوب می‌کند.

1998

پاکستان در پاسخ به آزمایشات هسته‌ای هند، شش بمب هسته‌ای را آزمایش می‌کند.

1999 (تابستان)

روابط پاکستان و هند پس از درگیری کارگیل تیره می‌شود.

1999 (اکتبر)

"پرویز مشرف" در پی "ربوده شدن" هواپیمای خود و دستگیری "نواز شریف"، قدرت را در دست می‌گیرد و به "نواز شریف" تبعید به عربستان سعودی را تحمیل می‌کند.

2007 (5 اکتبر)

"پرویز مشرف" فرمان آشتی ملی (NRO) را صادر می‌کند.

2008

"پرویز مشرف" استعفا می‌دهد.