خلاصه سخنان محمد حسین باقری؛ مدیر اندیشکده اقبال در گفتگو با شبکه Asia One News،
تحلیل مذاکرات صلح اسلامآباد (ایران و آمریکا)
ارزیابی کلی و شانس موفقیت
باقری معتقد است که هر جنگی در نهایت پشت میز مذاکره به پایان میرسد. او ابتکار عمل پاکستان در گشودن مسیر گفتگو میان ایران و آمریکا را بسیار ارزشمند توصیف کرد. با این حال وی اشاره کرد که هیئت ایرانی به دلیل سوابق بدعهدی آمریکا، با بی اعتمادی کامل وارد این دور از گفتگوها شده است.
🔹️چالشهای کلیدی مذاکرات
وی دو مانع بزرگ را برای رسیدن به توافق برشمرد:
شکاف در مطالبات: تضاد عمیقی میان خواستههای دو طرف وجود دارد؛ بهویژه در مسائل هستهای و موشکی که با مواضع اصولی ایران در تضاد مستقیم است.
نقش مخرب اسرائیل: باقری اسرائیل را بزرگترین تهدید برای این گفتگوها دانست و معتقد است آنها از هر ابزاری برای به شکست کشاندن دیپلماسی و بازگرداندن منطقه به وضعیت جنگی استفاده میکنند.
🔹️جایگاه استراتژیک پاکستان
به باور این تحلیلگر، اگر کشوری جز پاکستان پیشقدم میشد، احتمالا ایران نمیپذیرفت. او پاکستان را به دلیل روابط همزمان و سازنده با تهران، واشنگتن، ریاض و پکن، تنها میانجی توانمند در این پرونده میداند و تأکید کرد که پاکستان جایگاه ویژهای در قلب مردم و رهبری ایران دارد.
🔹️خط قرمزها و امتیازات ایران
وی ایران را بازیگری منطقی توصیف کرد که در صورت حفظ حقوق مردمش، آماده همکاری است:
ایران با اقداماتی که اطمینان دهد به دنبال سلاح هستهای نیست مشکلی ندارد، زیرا اساساً چنین قصدی ندارد.
اما در مورد توانمندی های دفاع موشکی، امنیت ملی و استقلال کشور، ایران هیچگونه امتیازی نخواهد داد و این مسائل غیرقابل مذاکره هستند.
🔹️پیامدهای موفقیت یا شکست
پیروزی دیپلماسی: موفقیت در این مذاکرات، ایران را به عنوان یک قدرت نوظهور که از حقوق خود دفاع کرده و پاکستان را به عنوان یک اعتبار جهانی در عرصه میانجیگری تثبیت میکند.
خطر شکست: در صورت شکست مذاکرات، باقری نسبت به بروز یک فاجعه منطقهای، هرج مرج و خونریزی گسترده هشدار داد.
🔹️فرصتهای اقتصادی دوجانبه
باقری به فرصتهای طلایی اقتصادی اشاره کرد و گفت بنادر کراچی و گوادر میتوانند جایگزین بنادر کشورهای حوزه خلیج فارس برای ترانزیت کالاهای ایران شوند. همچنین موفقیت در این مسیر میتواند موانع سیاسی پروژه خط لوله گاز بین دو کشور را از میان بردارد.
نتیجهگیری: از نظر باقری، پاکستان همین حالا هم با نشان دادن اراده سیاسی خود، پیروز این میدان است؛ چرا که توانسته دو رقیب دیرینه را پای میز مذاکره بیاورد.
