بررسی ها نشان میدهد یکی از دلایل کلیدی برای پایان یافتن قدرت و نفوذ ژنرال (بازنشسته) فیض حمید، رئیس سابق ISI، شکست جاه‌طلبانه‌ترین پروژه او یعنی “مذاکره و اسکان مجدد” با گروه تروریستی تحریک طالبان پاکستان (TTP) بوده است.

دو چهره ژنرال معمایی:

پیروزی در کابل: 

در اوت ۲۰۲۱، چند هفته پس از بازگشت طالبان افغانستان به قدرت، ژنرال فیض با اعتماد به نفس در کابل ظاهر شد و به دنیا اطمینان داد که “همه چیز درست خواهد شد.” او که قبلاً طالبان افغانستان و TTP را “دو روی یک سکه” خوانده بود، نقش اصلی را در تثبیت دولت موقت طالبان ایفا کرد.

مأموریت غیرممکن در پیشاور: 

دو ماه بعد، او به عنوان فرمانده سپاه XI به پیشاور منتقل شد تا به‌طور انحصاری مأموریت پیچیده خلع سلاح و بازگرداندن اعضای TTP به پاکستان برای زندگی مسالمت‌آمیز را دنبال کند.

 اوج غرور و شکست مذاکرات:

اختیارات نامحدود: 

ژنرال فیض با مفتی نور ولی محسود (رهبر ارشد TTP) و سراج‌الدین حقانی (وزیر داخله طالبان) چندین دور مذاکره مستقیم و محرمانه انجام داد. او با اطمینان به مذاکره‌کنندگان افغان و پاکستانی می‌گفت: “من اختیار کامل برای هر تصمیمی را دارم.”

بزرگترین اشتباه: 

به نظر می‌رسد این غرور و اطمینان، با شکست پروژه TTP بر باد رفت. آتش‌بس شکننده با TTP، تنها بهانه‌ای برای نفوذ ستیزه‌جویان به مناطق آرام خیبر پختونخوا شد و نگرانی‌ها در ستاد ارتش (GHQ) افزایش یافت.

 پایان یک رویا:

کنار گذاشته شدن: 

در اوت ۲۰۲۲، فیض حمید به‌طور ناگهانی به بهاولپور منتقل شد و دوره دو ساله خود را در پیشاور تکمیل نکرد. این حرکت ناگهانی، که دلیل اصلی آن (شکست TTP یا رقابت برای ریاست ارتش) هنوز مشخص نیست، رؤیای او برای تبدیل شدن به رئیس ارتش را بر باد داد.

سقوط حامیان: 

در زمان تصدی او در پیشاور، او عملاً کنترل بوروکراتیک و مالی دولت PTI (به رهبری محمود خان) را به دست گرفته بود و بسیاری از سیاستمداران و بوروکرات‌ها آینده خود را به او گره زده بودند. خروج نابهنگام او، نه تنها سرنوشت او، بلکه آرزوهای حامیان سیاسی‌اش را نیز ناتمام گذاشت.

جمع‌بندی:

به نظر می‌رسد شکست قاطعانه در مهار TTP و تبدیل آتش‌بس به فرصتی برای ستیزه‌جویان، نقطه پایانی بر جاه‌طلبی‌های فیض حمید در کسب بالاترین سمت نظامی بوده است. این شکست، به همراه اتهامات دخالت در سیاست، نهایتاً منجر به دادگاه نظامی و حکم ۱۴ سال حبس شد.