عملیات طرد اقتصادی

قادر خان یوسف زئی
مقاله امروز روزنامه ۹۲

می‌گویند در جنگ فیل‌ ها، علف‌ ها له می‌شوند؛ اما در خاورمیانه خودِ فیل‌ ها در مردابی گرفتار شده‌اند که جثه و هیمنه‌ شان به کار نمی‌آید. طراحی جنگ از واشنگتن آسان است، اما تاوان آن روی شن‌ های داغ منطقه، خونین است. ادعای آمریکا برای خروج از خاورمیانه و تمرکز بر قدرت‌ های نوظهور شکست خورده است.

​تصور واشنگتن مبنی بر اینکه ترکیب قدرت نظامی و تحریم‌ های شدید ظرف چند هفته ایران را به زانو درمی‌آورد، باطل بود. آمریکا اهداف استراتژیک مشخصی ندارد و با وجود آسیب‌ های اقتصادی، ایران همچنان بازیگری فعال است.

تلاش آمریکا برای کشاندن تهران به پای میز مذاکره از موضع ضعف ناکام مانده و کل منطقه را در بن‌ بستی خطرناک قرار داده است.

​محدودیت‌ های نظامی و جنگ نیابتی

امید پنتاگون به تسلیم ایران از طریق حملات هوایی شدید به سراب تبدیل شد. استفاده از پیشرفته‌ ترین جنگنده‌ها مانند F-16 و F-35 تنها خرابی‌ های موقت به بار آورد و نتوانست توانمندی‌ های نظامی سپاه پاسداران را نابود کند. در مقابل، نیروهای آمریکایی متحمل تلفات شده و ذخایر دفاع موشکی آنها (مانند تاد) به شدت کاهش یافته است.

​از سوی دیگر، نیروهای متحد تهران قواعد جنگ سنتی را برهم زده‌اند. حملات حوثی‌ ها در دریای سرخ به کشتی‌ های تجاری و هوشیاری سایر گروه‌ های نیابتی، نیروی دریایی آمریکا را در نبردی نامتقارن و بدون راه حل نظامی درگیر کرده است.

این شبکه‌ ها بدون ورود مستقیم ایران به جنگ، هزینه‌ های مداومی به آمریکا تحمیل می‌کنند.

​«عملیات طرد اقتصادی» و ناکامی در انزوای کامل

با ناکامی گزینه نظامی، واشنگتن «عملیات طرد اقتصادی» را برای قطعی کامل درآمدهای نفتی ایران اجرا کرد. اگرچه آمار بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول از انقباض اقتصادی و تورم نزدیک به ۶۹ درصدی ایران خبر می‌دهند، اما ایران توانسته همچنان روزانه بیش از ۱.۹ میلیون بشکه نفت صادر کند. این موضوع اثبات می‌کند محاصره اقتصادی ۱۰۰ درصدی یک کشور غیرممکن است.

​دیپلماسی واشنگتن نیز تنها مانده است. ائتلاف استراتژیک ایران با روسیه و چین و عضویت در شانگهای و بریکس، سلاح تحریم آمریکا را کند کرده است. اکنون تاوان این بن‌بست را تمام مردم جهان می‌پردازند: