پاکستان و کویت توافقنامه همکاری دفاعی و نظامی امضا کردند

#تحلیل_اندیشکده_اقبال

نقش‌آفرینی جدید اسلام‌آباد در ترتیبات امنیتی خاورمیانه با امضای توافق دفاعی با کویت

«شیخ عبدالله علی عبدالله سالم الصباح» وزیر دفاع کویت در جریان سفر رسمی خود به اسلام‌آباد، توافق‌نامه جدیدی را برای گسترش همکاری های دفاعی و نظامی با «خواجه محمد آصف» همتای پاکستانی خود به امضا رساند.

​بر اساس این گزارش، توافق‌نامه جدید در واقع هماهنگی های عملیاتی، انتقال تجارب، ارتقای سطح آمادگی رزمی، آموزش‌های نظامی و مدیریت مرزی را میان دو کشور وارد مرحله اجرایی می‌کند.

این سند، استمرار و تکمیل کننده چارچوب همکاری های دفاعی اولیه است که در سال ۲۰۲۳ میان طرفین تنظیم و در سال ۲۰۲۶ به توشیح مقامات کویت رسید.

​تمایز توافقنامه اسلام‌آباد-کویت با «پیمان دفاعی مکه»

​امضای این سند دفاعی تنها چند هفته پس از انعقاد «پیمان سه جانبه مکه» میان پاکستان، ترکیه و عربستان سعودی، توجه تحلیل‌گران منطقه‌ای را به خود جلب کرده است.

​«محمد علی» کارشناس مسائل امنیتی در پاکستان، در تشریح تفاوت های این دو سند تاکید کرد: «پیمان مکه یک معاهده امنیت جمعی و بسیار جامع است که تصریح دارد حمله به هر یک از سه کشور (پاکستان، ترکیه و عربستان)، حمله به تمامی اعضا تلقی شده و متضمن دفاع متقابل است. اما توافق اخیر با کویت یک همکاری دفاعی دوجانبه برای افزایش توانمندی های نیروهای مسلح این کشور، ارائه آموزش‌های نظامی و برگزاری رزمایش های مشترک است و تعهد دفاع نظامی مستقیم ایجاد نمی‌کند.»

​همچنین «عبدالله خالد الغنیم» تحلیل‌گر مسائل ژئوپلیتیک کویت در این باره تصریح کرد که اگرچه این پروتکل دفاعی شاهدی بر نقش روزافزون پاکستان به عنوان نقطه اتصال شبکه‌های امنیتی منطقه‌ای است، اما به معنای ورود مستقیم کویت به پیمان های ساختاری مکه یا جایگزینی آن با چتر حمایتی آمریکا نیست؛ بلکه گامی در راستای تنوع بخشی به شرکای دفاعی و افزایش انعطاف پذیری استراتژیک کشورهای حوزه خلیج فارس محسوب می‌شود.

​تثبیت جایگاه اسلام‌آباد در معادلات امنیتی منطقه

​کارشناسان معتقدند قابلیت پاکستان در حفظ موازنه و روابط دیپلماتیک با ایران در کنار تقویت مناسبات دفاعی با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، اسلام‌آباد را به شریکی کلیدی و مورد اعتماد در ترتیبات امنیتی جدید منطقه تبدیل کرده است؛ نقشی که بدون کنار زدن بازیگران سنتی، جایگاه ارتش پاکستان را در معادلات خاورمیانه بیش از پیش تثبیت می‌کند.