تحلیل هوش مصنوعی
وزارت امور خارجه آمریکا رسماً اعلام کرد که کنسولگری خود در شهر تاریخی پیشاور را به دلیل «حفاظت از جان کارکنان» و «مدیریت بهتر منابع» تعطیل کرده است.
از این پس، تمام امور دیپلماتیک مربوط به ایالت پشتون نشین خیبر پختونخواه از طریق سفارت آمریکا در اسلامآباد انجام خواهد شد. این اقدام نشاندهنده کاهش تمرکز واشنگتن بر افغانستان و مناطق مرزی است.
تاریخچه و اهمیت راهبردی (سلاح مخفی در جنگ سرد)
پایگاه بدھ بیر: حضور آمریکا در این منطقه در سال ۱۹۵۹ با ایجاد پایگاه هوایی «بدھ بیر» آغاز شد. این پایگاه در دوران جنگ سرد برای پروازهای جاسوسی هواپیماهای U-2 بر فراز شوروی استفاده میشد.
جنگ افغانستان: در دهه ۸۰ میلادی، این کنسولگری به مرکز اصلی حمایت از مجاهدین افغان علیه ارتش سرخ شوروی تبدیل شد. بعدها در سال ۲۰۰۱ نیز، پشاور به خط مقدم جنگ علیه القاعده و طالبان تغییر شکل داد.
خاطرات دیپلماتیک: از افیون تا کبابهای پیشاور
در اسناد و کتابهای دیپلماتهای قدیمی، خاطرات جالبی از این مرکز ثبت شده است:
روابط دوستانه: در دهههای ۶۰ و ۷۰، کارکنان آمریکایی بخشی از جامعه پشاور بودند؛ در بازارها چای مینوشیدند و با مردم محلی معاشرت میکردند.
ماجرای باغبان: گفته میشود زمانی یک باغبان محلی در حیاط خانه کنسول آمریکا، دور از چشم او، تریاک کاشته بود و قبل از اینکه دیپلمات آمریکایی متوجه نوع گیاه شود، محصول را برداشت کرد!
تغییر چهره: با گذشت زمان و افزایش ناامنی، دیوارهای کوتاه و باغهای سرسبز کنسولگری جای خود را به سیمهای خاردار، دروازههای الکترونیکی و محافظان مسلح دادند.
مرکز اطلاعات آمریکا
آمریکا از طریق این مرکز سعی داشت با ارائه کتاب، مجله، نمایش فیلمهای هالیوودی و آموزش زبان انگلیسی، طبقه تحصیل کرده پاکستان را با «سبک زندگی آمریکایی» آشنا کند و مانع نفوذ تفکرات کمونیستی شوروی و چین شود.
برای جوانان آن زمان، استفاده از کولر و نوشیدن قهوه در این مرکز، یک تجمل بزرگ محسوب میشد.
نتیجهگیری:
تحلیلگران معتقدند بستن این کنسولگری، «خداحافظی عملی با افغانستان» است. پیشاور که سالها «چشم و گوش» آمریکا برای زیر نظر داشتن تحولات افغانستان بود، حالا با خروج دیپلماتها، فصلی طولانی و پرحادثه از تاریخ سیاسی خود را به پایان رساند. هرچند آمریکا تأکید دارد که همچنان به روابط اقتصادی و امنیتی با مردم این منطقه متعهد است، اما واقعیت این است که اولویتهای واشنگتن تغییر کرده است.
نویسنده این مقاله