۵۵ سال بعد «هنگور» برگشت: در مورد زیردریایی های جدید نیروی دریایی پاکستان چه می‌دانیم؟

اولین زیردریایی کلاس «هنگور» وارد بندر کراچی شد. این فقط یک زیردریایی جدید نیست، بلکه زنده شدن یک نام تاریخی برای پاکستان است. «هنگور» در زبان محلی به نوعی کوسه گفته می‌شود که بی‌صدا شکارش را تعقیب می‌کند و در فرصت مناسب ناگهان حمله می‌کند.

در جنگ ۱۹۷۱، رویارویی زیردریایی هنگور پاکستان با ناو جنگی هند (INS Khukri) بسیار معروف شد و حالا بعد از حدود ۵۵ سال، نسخه‌ای کاملاً جدید و پیشرفته از آن وارد ناوگان شده است.

مشخصات فنی و ویژگی‌های خاص

این پروژه با همکاری دفاعی پاکستان و چین ساخته شده و بر اساس طراحی زیردریایی‌های کلاس «یوان تایپ ۰۳۹بی» چین ساخته شده است. ویژگی‌های اصلی آن عبارتند از:

فناوری AIP (پیشران مستقل از هوا): بزرگترین مزیت این زیردریایی است. برعکس مدل‌های دیزل-الکتریک قدیمی که برای شارژ باتری باید مدام به سطح آب بیایند، سیستم AIP به این زیردریایی اجازه می‌دهد مدت زمان بسیار طولانی‌تری را بدون نیاز به بالا آمدن، زیر آب و پنهان بماند.

ویژگی‌های رادارگریزی (Stealth): مجهز به پوشش‌های جذب صدا، تجهیزات کم صدا و سیستم‌های سونار و رادار فوق پیشرفته برای کاهش احتمال ردیابی توسط دشمن.

تسلیحات سنگین: توانایی شلیک اژدرهای سنگین و موشک‌های کروز ضد کشتی برای هدف قرار دادن اهداف دریایی و زمینی.

انواع زیردریایی‌ها از زبان کارشناسان

زیردریایی‌های دیزل-الکتریک: با موتور دیزل و باتری کار می‌کنند. بی‌صدا و ارزان هستند اما باید مدام برای شارژ باتری به سطح آب بیایند که خطر ردیابی را بالا می‌برد. مدل‌های قدیمی پاکستان از این نوع بودند.

زیردریایی‌های دارای سیستم AIP: مدل‌های جدید اما بسیار پیشرفته‌ای هستند که ماندگاری طولانی زیر آب دارند و نیاز ندارند مدام روی سطح بیایند. کلاس هنگور جدید در این دسته قرار می‌گیرد. به گفته کارشناسان، هند با وجود داشتن ۲۰ زیردریایی، هنوز به این سیستم مجهز نشده است.

زیردریایی‌های اتمی (هسته‌ای): از یک راکتور هسته‌ای انرژی می‌گیرند، سرعت و برد فوق‌العاده‌ای دارند و می‌توانند ماه‌ها بدون آمدن به سطح آب، زیر دریا بمانند. کشورهای محدودی مثل آمریکا، روسیه، چین و هند این مدل را دارند.

چرا پاکستان به ۸ زیردریایی جدید نیاز داشت؟

جایگزینی مدل‌های فرسوده: کارشناسان می‌گویند عمر زیردریایی‌های قدیمی پاکستان (خریداری شده در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی) تمام شده بود و این پروژه صرفاً یک «جایگزینی ناگزیر» برای حفظ توان دفاعی است، نه رقابت تسلیحاتی با کشوری خاص.

استراتژی «عدم دسترسی به منطقه»: راهبرد دریایی پاکستان هجومی نیست، بلکه دفاعی و بازدارنده است؛ یعنی می‌خواهد توانایی داشته باشد که جلوی پیشروی و نزدیک شدن دشمن به مرزهای آبی خود را بگیرد.

انتقال تکنولوژی و اتکا به چین: قرار است از این ۸ فروند، ۴ فروند در چین و ۴ فروند دیگر با انتقال دانش فنی در خود بندر کراچی ساخته شود. علاوه بر این، چین شریک قابل اعتمادی در روزهای سخت و تحریم‌هاست؛ درسی که پاکستان از تحریم‌های تسلیحاتی غربی‌ها در جنگ‌های گذشته گرفته است.