زلزله سیاسی در داکا؛ پیروزی حزب متمایل به پاکستان در انتخابات بنگلادش

پیروزی قاطع حزب ناسیونالیست بنگلادش در انتخابات( کشوری که تا سال ۱۹۷۱ جزئی از خاک پاکستان بوده) نه تنها پایان دوران ۱۶ ساله «عوامی لیگ» (حزب متمایل به هند) بود، بلکه نویدبخش فصل جدیدی در روابط داکا و اسلام‌آباد است. 

شهباز شریف؛ نخست وزیر پاکستان بلافاصله این پیروزی را به طارق رحمان تبریک گفت و از آمادگی برای همکاری‌های گسترده خبر داد.

​چرا این پیروزی برای پاکستان «طلایی» است؟

​خروج از انزوای دیپلماتیک: برخلاف دولت شیخ حسینه که سیاست‌های تندی علیه پاکستان داشت، حزب ناسیونالیست بنگلادش از لحاظ تاریخی روابط نزدیکی با اسلام‌آباد دارد.

​بازگشت به ریشه‌ها: تحلیل‌گران معتقدند همکاری‌های تجاری، لغو روادید و حتی همکاری‌های دفاعی (مانند خرید جنگنده‌های JF-17) به سرعت در دستور کار قرار خواهد گرفت.

​ائتلاف‌های جدید: اکرام سهگل، تحلیل‌گر دفاعی پاکستان، احتمال امضای یک «معاهده دفاعی مشترک» (مشابه پیمان پاکستان و عربستان) را بین دو کشور مطرح کرده است.

​کابوس استراتژیک برای دهلی‌نو؟

​هند که سال‌ها از بنگلادش به عنوان حیاط خلوت امن خود استفاده می‌کرد، اکنون با چالش‌های جدی روبرو است:

​امنیت مرزها: ترس از بازگشت گروه‌های شبه‌نظامی به مرزهای شرقی هند که در زمان شیخ حسینه سرکوب شده بودند.

​نفوذ چین و پاکستان: دهلی‌نو نگران است که داکا به محور «اسلام‌آباد-پکن» بپیوندد.

​دیپلماسی واقع‌گرایانه: مودی با تماسی تلفنی به طارق رحمان تبریک گفت تا نشان دهد هند نمی‌خواهد تمام پل‌های پشت سرش را خراب کند، اما سردی روابط نسبت به دوران قبل مشهود خواهد بود.

​ خلاصه کلام:

 پیروزی حزب ناسیونالیست بنگلادش موازنه قدرت در جنوب آسیا را به نفع پاکستان تغییر داده است. حالا سوال اصلی اینجاست: آیا داکا می‌تواند بین «جغرافیای متصل به هند» و «علاقه‌مندی به پاکستان» تعادل ایجاد کند؟