«ساعتِ اوجِ دیپلماسی پاکستان»

​ موفقیت غیرممکن در اسلام‌آباد

مقامات پاکستان (شهباز شریف، اسحاق دار و فیلد مارشال عاصم منیر) موفق شدند در ساعات اولیه چهارشنبه، غیرممکن را ممکن کنند: نشاندن ایران و آمریکا پای میز مذاکره، درست در لحظه‌ای که جهان در آستانه یک انفجار بزرگ بود.

​ نکات برجسته گزارش:

​اولتیماتوم ترامپ: دونالد ترامپ تهدید کرده بود که اگر ایران تا ساعت ۸ شب سه‌شنبه تسلیم نشود، با واکنشی ویرانگر روبرو خواهد شد؛ در مقابل، تهران نیز بر مواضع آشتی ناپذیر خود پافشاری می‌کرد.

​میانجی‌گری در میدان مین: پاکستان در سخت‌ترین شرایط دیپلماتیک، میان قدرت نظامی اول جهان و یکی از کهن‌ترین تمدن های تاریخ، نقش «صدای عقل» را ایفا کرد و جهان را از یک جنگ فراگیر نجات داد.

​بازی پیچیده با مهره‌ها: اسلام‌آباد با یک بندبازی سیاسی دقیق، همزمان اعتماد عربستان، ایران و آمریکا را حفظ کرد. با وجود فشارها برای بازگشایی اجباری تنگه هرمز، پاکستان با رای ممتنع در شورای امنیت سازمان ملل، فرصت را برای دیپلماسی باز نگه داشت.

​چشم‌انداز آینده:

پاکستان اکنون به عنوان یک قدرت هسته‌ای مسلمان که مورد اعتماد طرفین است، در جایگاهی منحصر به فرد قرار دارد. یقیناً تنها یک رژیم از اقدام پاکستان خشمگین است و آن رژیم صهیونی است. بنابراین اسلام‌آباد نباید متوقف شود و باید از این نفوذ برای ایجاد یک پیمان صلح پایدار در منطقه و مقابله با جاه‌طلبی های اسرائیل استفاده کند.

​ نتیجه‌گیری: پاکستان با جلب اعتماد هر دو سوی خلیج فارس، جایگاه خود را در معادلات جهانی تثبیت کرد. اکنون زمان آن است که پایتخت، دستور کار صلح منطقه را بنویسد.