ماموریت حساس در اسلام آباد

جی دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، اکنون در اسلام‌آباد (پاکستان) حضور دارد تا ریاست مذاکرات با هیئت ایرانی را برای پایان دادن به جنگ ۳۹ روزه با ایران را بر عهده بگیرد. این ماموریت از چندین جهت برای او «بازی با آتش» محسوب می‌شود:

فشار از سوی ترامپ: ترامپ با لحن شوخی و جدی اعلام کرده که اگر توافق حاصل شود، اعتبارش برای اوست و اگر شکست بخورد، ونس مقصر خواهد بود.

تضاد با عقاید شخصی: ونس پیش از این منتقد مداخلات نظامی آمریکا در خارج از کشور بود، اما اکنون باید جنگی را مدیریت کند که دولت ترامپ آغازگر بخشی از تنش‌های آن بوده است.

فاکتور ۲۰۲۸: عملکرد ونس در این مذاکرات مستقیماً روی تصویر سیاسی او به عنوان نامزد احتمالی ریاست‌جمهوری در سال ۲۰۲۸ تأثیر می‌گذارد.

چالش های اصلی مذاکرات

تیم مذاکره کننده (شامل ونس، جرد کوشنر و استیو ویتکوف) با سد بزرگی از بی‌اعتمادی روبروست:

تضمین امنیت آبراه هرمز: بازگشایی کامل و امنیت مسیرهای انرژی.

برنامه هسته‌ای: دستیابی به توافقی فنی و پایدار که مورد تأیید تندروهای هر دو طرف باشد.

رضایت متحدان: راضی کردن اسرائیل (که نگران آتش بس های مقطعی است) و متحدان اروپایی (که از عواقب اقتصادی جنگ هراسانند).

پارادوکس «اول آمریکا»

ونس در حالی نقش میانجی را ایفا می کند که حامیان جنبش MAGA (عظمت را به آمریکا برگردانیم) به شدت مخالف درگیر شدن آمریکا در «جنگ‌های ابدی» خاورمیانه هستند.

او باید ثابت کند که این توافق نه یک مداخله جدید، بلکه راهی برای خروج از بحران و تامین منافع ملی آمریکا است.

نکته پایانی

او در حال حرکت روی لبه تیغ است؛ جایی که موفقیت به نام ترامپ سند می‌خورد و شکست، می‌تواند پایانی بر بلند پروازی های سیاسی او باشد