سیاست یک بام و دو هوای واشنگتن در قبال صلح

۲۵ فروردین ۱۴۰۵

ایجاد صلح زمانی که طرفین به تهدید، زورگویی و توهین متوسل می‌شوند، به شدت دشوار می‌شود. در حالی که تلاش‌های پشت پرده برای توافق میان ایران و آمریکا ادامه دارد، اظهارات غیرمنطقی و عمومی دونالد ترامپ، فضا را بیش از پیش متشنج کرده است.

ادبیات جنگ‌طلبانه ترامپ: پس از پایان بدون توافق مذاکرات اسلام‌آباد، ترامپ در فضای مجازی با شعار «اسلحه‌ها روی ضامن و آماده شلیک هستند» ضمن تهدید ایران، از آغاز محاصره دریایی تنگه هرمز خبر داد.

تقابل با پاپ: ترامپ حتی از انتقاد به «پاپ لئو چهاردهم» نیز دریغ نکرد؛ پاپ بر موضع خود در محکومیت جنگ پافشاری کرده و ترامپ نیز در مقابل به شدت به رهبر کاتولیک‌های جهان تاخته است.

تغییر قواعد بازی توسط آمریکا: «عباس عراقچی»، وزیر خارجه ایران، اعلام کرده که طرفین تنها «چند اینچ» با امضای تفاهم نامه اسلام‌آباد فاصله داشتند، اما جابه‌جا کردن خط قرمزها توسط آمریکا مانع توافق شد.

خطر در کمین تنگه هرمز:

تلاش برای بازگشایی اجباری مسیرهای دریایی یا متوقف کردن کشتی‌های ایرانی در تنگه هرمز، تنها باعث سخت‌تر شدن موضع تهران می‌شود. کلید ثبات منطقه در دیپلماسی است، نه در توییت های تحریک‌آمیز ترامپ که مخل روند گفتگوهاست.

راهکار نهایی:

احترام متقابل: اگر با ایران با احترام برخورد شود و دیپلمات‌های باسابقه (به دور از جنجال‌های ترامپ) وارد میدان شوند، امکان دسترسی به سورس زیاد است.

توقف تجاوز: آمریکا باید به تجاوزات خود پایان داده و از ماجراجویی های اسرائیل در منطقه جلوگیری کند.

سپردن پرونده به کارشناسان: ترامپ باید از لفاظی‌های رسانه‌ای دست بردارد و پرونده ایران را به دیپلمات های حرفه‌ای دولتش بسپارد که توانایی رسیدن به یک توافق عملی را دارند.

تحلیل هوشمند