پشت‌پرده اصرار ایران بر «امضای دیجیتال» تفاهمنامه صلح با آمریکا

​چرا تهران از سفر به ژنو خودداری کرد؟

 عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، شب گذشته اعلام کرد که تفاهمنامه صلح با آمریکا به صورت دیجیتال و از راه دور امضا خواهد شد. اما چرا این توافق تاریخی و بی‌سابقه به صورت حضوری امضا نمی‌شود؟ 

منابع دیپلماتیک در خاورمیانه جزئیات مهمی را فاش کرده‌اند:

​۱. بحران بی‌اعتمادی شدید به ترامپ و نتانیاهو:

نهادهای تصمیم گیر در تهران در آخرین لحظات به این نتیجه رسیدند که به دلیل بی‌اعتمادی مطلق به دونالد ترامپ (که پیش از این یک‌جانبه از برجام خارج شده بود) و همچنین بنیامین نتانیاهو، حضور فیزیکی هیات ایرانی در ژنو صلاح نیست.

​۲. نگرانی‌های امنیتی شدید از خرابکاری هوایی:

منابع دیپلماتیک می‌گویند تهران به شدت نگران امنیت پرواز هیات ایرانی در مسیر طولانی تهران تا ژنو بود. با توجه به سوابق اسرائیل در ترور و خرابکاری، این واهمه وجود داشت که جنگنده‌ها یا عوامل اسرائیل در طول این سفر هوایی دست به اقدام انتحاری یا سبوتاژ بزنند. به گفته این منابع، اگر این مراسم به جای ژنو در پاکستان برگزار می‌شد، احتمال حضور فیزیکی هیات ایرانی بسیار بالا بود.

۳. سایه سنگین ناوهای آمریکایی در تنگه هرمز:

یکی دیگر از دلایل اصرار بر امضای از راه دور، باقی ماندن ناوهای جنگی آمریکا در تنگه هرمز است. ایران نگران است که در صورت عدم خروج این ناوها، بلافاصله پس از پایان مسابقات جام جهانی فوتبال، سایه جنگ دوباره بازگردد. لذا ایران خواست توافقی با «یک درجه تعهد کمتر» نسبت به امضای حضوری ثبت کند.

۴.  تغییر ناگهانی برنامه‌ها و لغو رزرو هتل‌های ژنو:

پیش از این قرار بود هیات عالی رتبه پاکستان نیز به عنوان واسطه و میانجی در مراسم ژنو حضور داشته باشد و حتی رزرو هتل‌ها در سوئیس آغاز شده بود. اما بیانیه ناگهانی عراقچی مبنی بر امضای دیجیتال، تمام ترتیبات را تغییر داد.

​شرط ایران برای مذاکرات رو در رو:

محافل متنفذ در تهران اعلام کرده‌اند که اگر توافق رمزی و دیجیتالیِ روزهای آینده به طور کامل و موفقیت‌آمیز اجرا شود، ایران در مراحل بعدی برای مذاکرات رو در رو و امضای نهایی و حضوری آماده خواهد بود.