دکتر مریم خالقینژاد
پژوهشگر علوم سیاسی، دارای کارشناسی و کارشناسیارشد از دانشگاه آیتالله بروجردی(ره) و دانشآموخته دکتری علوم سیاسی از دانشگاه علوم و تحقیقات.
ایشان پژوهشگر فوق دکتری و کارشناس دیپلماسی فرهنگی است.
خلاصه مدیریتی
پاکستان در سالهای اخیر با اتخاذ رویکردی فعال و هوشمندانه در عرصه دیپلماسی منطقهای، نقش میانجیگری کلیدی میان ایران و آمریکا را بر عهده گرفته است. این کشور با میزبانی مذاکرات حساس و تسهیل گفتوگوهای دو طرف، اعتبار دیپلماتیک خود را در سطح بینالمللی و منطقهای ارتقا داده و توانسته است جایگاهی مهم در معادلات ژئوپلیتیکی خاورمیانه کسب کند. همزمان، سفرهای رسمی نخستوزیر شهباز شریف به عربستان سعودی، قطر و ترکیه و مشارکت پاکستان در نشستهای چهارجانبه با این کشورها و مصر در مجمع دیپلماسی آنتالیا، نشان از گسترش همکاریهای چندجانبه و تلاش اسلامآباد برای تبدیل شدن به بازیگری محوری و متعادلکننده در منطقه دارد. حضور فیلد مارشال عاصم منیر در تهران و تعاملات نظامی-دیپلماتیک پاکستان با کشورهای منطقه، چهره این کشور را به عنوان میانجی قابل اعتماد و قدرت راهبردی تثبیت میکند. این تحولات تأثیر قابل توجهی بر سیاست خارجی پاکستان داشته و آن را به سوی دیپلماسی فعال منطقهای، تعمیق همکاریها و افزایش نفوذ در معادلات خاورمیانه سوق داده است. برای ایران نیز استفاده هدفمند از ظرفیتهای دیپلماتیک، فرهنگی و امنیتی پاکستان در دوره جنگ و پسا جنگ، فرصتی طلایی برای تقویت موقعیت منطقهای و ارتقای ثبات است.
تبیین موضوع: چهار اقدام فعال پاکستان در افزایش جایگاه خویش در منطقه
در دهههای اخیر، منطقه خاورمیانه با مجموعهای از بحرانهای پیچیده، رقابتهای قدرت و تغییرات ژئوپلیتیکی روبهرو بوده است که ثبات و امنیت آن را به شدت تحت تأثیر قرار دادهاند. در این شرایط، کشورهای منطقه و فرامنطقهای تلاش میکنند تا با اتخاذ رویکردهای دیپلماتیک و امنیتی، سهم خود را در شکلدهی به آینده منطقه افزایش دهند. پاکستان به عنوان کشوری با موقعیت ژئوپلیتیکی استراتژیک و مرزهای مشترک با افغانستان و ایران، در این میان نقش فزایندهای یافته است. اسلامآباد نه تنها به عنوان یک بازیگر امنیتی مهم بلکه به واسطه دیپلماسی فعال، میانجیگری و حضور در عرصههای سیاسی و اقتصادی منطقه، توانسته است جایگاه خود را تثبیت کند. این نوشتار به بررسی چهار اقدام در یک ماه گذشته در جهت افزایش نقش پاکستان در معادلات منطقهای، تأثیر میانجیگری میان ایران و آمریکا، سفرهای رسمی نخستوزیر پاکستان به کشورهای کلیدی منطقه و مشارکت در نشستهای چندجانبه و فرستادن نمایندگان به کشورهای مختلف میپردازد و در نهایت پیشنهاداتی برای تقویت همکاریهای ایران و پاکستان ارائه میدهد.
1- میانجیگری پاکستان میان ایران و آمریکا: ظرفیتسازی و ارتقای اعتبار دیپلماتیک
یکی از مهمترین تحولات دیپلماتیک اخیر در منطقه، میزبانی و میانجیگری پاکستان در مذاکرات مستقیم ایران و آمریکا پس از ۴۷ سال است. این اقدام پاکستان در شرایطی صورت گرفت که منطقه خاورمیانه درگیر تنشهای شدید و عدم اعتماد متقابل میان بازیگران اصلی بود. پاکستان با فراهم آوردن بستر امن و فضای گفتوگو، نقش مهمی در کاهش تنشها و حفظ آتشبس میان دو کشور ایفا کرد. علاوه بر این نخستوزیر شهباز شریف ضمن اعلام اعتبار و نقش کلیدی پاکستان در این مذاکرات، از تلاشهای فیلد مارشال عاصم منیر و وزیر امور خارجه اسحاق دار در مدیریت وضعیت پرتنش قدردانی کرده است. فارغ از نتیجه مذاکرات این دو مقام عالیرتبه نظامی و دیپلماتیک پاکستان با رصد شبانهروزی و اتخاذ اقدامات به موقع، توانستند مسیر مذاکرات را به سمت تعامل هدایت کنند. حضور هیأتهای ایرانی و آمریکایی به ریاست محمد باقر قالیباف و جی. دی. ونس در اسلامآباد و ادامه مذاکرات حتی پس از پایان دور اول، نشاندهنده اعتماد و اعتقاد دو طرف به پاکستان به عنوان میانجی قابل اتکا است.
این میانجیگری، نه تنها جایگاه پاکستان را در عرصه دیپلماسی منطقهای ارتقا داد، بلکه سیاست خارجی این کشور را به سمت فعالتر شدن در حوزه امنیت و ثبات منطقه سوق خواهد داد. پاکستان با این اقدام توانست خود را از یک بازیگر نه چندان حاشیهای به یک میانجی راهبردی تبدیل کند که میتواند در حل بحرانهای بزرگ منطقهای نقشآفرینی کند. این موفقیتها همچنین به افزایش اعتبار بینالمللی اسلامآباد کمک کرده و زمینهساز همکاریهای گستردهتر با کشورهای منطقه و فرامنطقهای خواهد شد.
2- سفر سهجانبه نخستوزیر شاهباز شریف به عربستان، قطر و ترکیه: تعمیق همکاریهای منطقهای
سفر رسمی نخستوزیر پاکستان به عربستان سعودی، قطر و ترکیه در هفتههای گذشته، نشانهای دیگر از سیاست خارجی فعال و متوازن این کشور است. این سفر در شرایطی انجام شد که منطقه با رقابتهای شدید سیاسی، اقتصادی و امنیتی مواجه است و کشورهای منطقه به دنبال ایجاد ائتلافها و همکاریهای جدید برای حفظ منافع مشترک خود هستند. دیدارهای شهباز شریف با ولیعهد عربستان محمد بن سلمان و رهبران قطر، علاوه بر تحکیم روابط دوجانبه، به تعمیق همکاریهای امنیتی و اقتصادی منجر شده است. توافق دفاعی راهبردی میان پاکستان و عربستان در سپتامبر ۲۰۲۵ و ارسال تجهیزات نظامی از سوی پاکستان به عربستان، گواهی بر اهمیت این روابط است. برای مثال در پیرامون این سفر بیان شده است که پاکستان و عربستان سعودی روابط نزدیکی دارند و وزارت دارایی اسلام آباد اعلام کرده است که ریاض 3 میلیارد دلار برای کمک به تقویت ذخایر خارجی پاکستان در اختیار این کشور قرار خواهد داد. این حمایت چند روز پس از آن صورت گرفت که پاکستان اعلام کرد میلیاردها دلار وام به امارات متحده عربی را پس میدهد. همچنین وزارت دارایی اعلام کرده است که سپرده 5 میلیارد دلاری موجود عربستان سعودی نیز برای مدت نامشخصی تمدید خواهد شد.
همچنین حضور نخستوزیر پاکستان در پنجمین مجمع دیپلماسی آنتالیا و شرکت در پنل رهبران، فرصتی برای معرفی دیدگاه پاکستان در مسائل منطقهای و جهانی فراهم کرد. این حضورها همچنین به تقویت پیوندهای اسلامآباد با ترکیه به عنوان یکی از بازیگران مهم منطقه کمک کرده و امکان همکاریهای سیاسی و اقتصادی جدید را ایجاد کرده است.
این سفرها نشاندهنده رویکرد پاکستان برای ایجاد تعادل قوا در منطقه و افزایش نفوذ در معادلات خاورمیانه است. سیاست خارجی پاکستان در این راستا بر همکاری چندجانبه، ایجاد ائتلافهای منطقهای و حفظ روابط متوازن با بازیگران مختلف منطقهای تأکید دارد.
3- نشست چهارجانبه پاکستان، عربستان، ترکیه و مصر در مجمع دیپلماسی آنتالیا: چارچوب همکاریهای منطقهای
یکی از اقدامات مهم دیگر پاکستان در جهت تقویت نقش خود در منطقه، مشارکت فعال در نشستهای چهارجانبه با عربستان سعودی، ترکیه و مصر است. این نشستها که بهصورت متوالی در اسلامآباد و حاشیه مجمع دیپلماسی آنتالیا برگزار شدهاند، بر ایجاد چارچوب همکاری مشترک برای دستیابی به اهداف صلح، توسعه اقتصادی و ثبات منطقهای متمرکز هستند. این نشستها نشاندهنده تمایل پاکستان به ایفای نقش مرکزی در هماهنگی میان کشورهای منطقه است و به عنوان بستری برای تبادل نظر و هماهنگی در مسائل کلان منطقهای به شمار میروند. حضور دیپلماتهای ارشد این کشورها و گفتگو درباره همکاریهای راهبردی، پاکستان را به عنوان یک بازیگر کلیدی در سیاست منطقهای معرفی کرده است. این روند را میتوان نوید دهنده سیاست خارجی نوین اسلامآباد تلقی کرد که بر توسعه همکاریهای چندجانبه و تقویت دیپلماسی منطقهای به منظور مدیریت چالشها و فرصتهای منطقهای تأکید دارد.
4- پیوند نظامی-دیپلماتیک در سیاست خارجی: سفر فیلد مارشال عاصم منیر به تهران
سفر فیلد مارشال سید عاصم منیر به تهران به عنوان نماینده عالی پاکستان در مذاکرات با ایران، نماد پیوند قوی میان ارتش و سیاست خارجی پاکستان است. این اقدام، ضمن تقویت دیپلماسی میانجیگری پاکستان، نشاندهنده هماهنگی میان نهادهای نظامی و دیپلماتیک کشور برای ایفای نقش در مسائل حساس منطقهای است. استقبال مقامات ایرانی از این هیأت و تعاملات سازنده در خصوص صلح، ثبات و همکاریهای متقابل، جایگاه پاکستان را به عنوان میانجی قابل اعتماد و بازیگر راهبردی منطقه تثبیت میکند. این امر در کنار میانجیگری در مذاکرات ایران و آمریکا، موجب ارتقای چهره پاکستان و نمود مسیر سیاست خارجی آن در سطح منطقه و فراتر از آن شده است.
5- تأثیرگذاری این عوامل در سیاست خارجی پاکستان
تمامی اقدامات فوق، نشاندهنده تغییر چشمگیر در سیاست خارجی پاکستان از رویکرد منفعلانه به دیپلماسی فعال و میانجیگری راهبردی است. پاکستان اکنون با بهرهگیری از ظرفیتهای ژئوپلیتیکی، نقش خود را در حل بحرانهای منطقهای پررنگتر کرده و به دنبال ارتقای موقعیت خود در معادلات خاورمیانه است. سیاست خارجی اسلامآباد در راستای تعمیق همکاریهای چندجانبه، تقویت روابط با بازیگران کلیدی منطقهای و ایفای نقش میانجی در تحولات مهم منطقهای است. این رویکرد به پاکستان امکان میدهد تا ضمن حفظ امنیت ملی، نفوذ سیاسی و اقتصادی خود را نیز افزایش دهد و در تنظیم نظم جدید منطقهای سهیم باشد.
نتیجهگیری و پیشنهادات راهبردی برای ایران
پاکستان به عنوان یک بازیگر فعال و قابل اعتماد در منطقه، میتواند شریک راهبردی مهمی برای ایران در دوره پسا جنگ و بازسازی روابط منطقهای باشد. همکاری دیپلماتیک و تقویت ارتباطات فرهنگی میان دو کشور، میتواند زمینهساز افزایش ثبات و کاهش تنشها در منطقه شود. به نظر میرسد اکنون زمینههای متفاوتی در مقایسه با گذشته برای تعمیق روابط ایران و پاکستان به خصوص در عرصه فرهنگی به وجود آمده است. لذا پیشنهادات راهبردی عبارتند از:
با پیگیری این راهبردها، ایران و پاکستان میتوانند نقش مؤثری در ایجاد ثبات، امنیت و توسعه پایدار در منطقه ایفا کنند و در مقابل فشارهای خارجی مقاومت نمایند.
پژوهشگر علوم سیاسی، دارای کارشناسی و کارشناسیارشد از دانشگاه آیتالله بروجردی(ره) و دانشآموخته دکتری علوم سیاسی از دانشگاه علوم و تحقیقات.
ایشان پژوهشگر فوق دکتری و کارشناس دیپلماسی فرهنگی است.
دستیار هوشمند
پاسخ سریع و دقیق